‘Betty Oudkerk redt 600 kinderen uit de crèche tegenover de Hollandsche Schouwburg. Maar hoe kan iemand die zoveel lef heeft getoond, het zo lastig vinden om trots te zijn? Judith vertelt het spannende verhaal van haar moeder. Een kinderverzorgster in verzet!’ Gastspreker aanvragenJudith Goudsmit Concentratiekamp -Onderduik -Verzet / Duur: 60-75 minuten Doelgroep: PO (vanaf groep 7), VO, MBO, HBO en …
‘Dat overleef ik wel’, zegt mijn vader Meijer Groen uit Zutphen wanneer in 1940 de Duitse vliegtuigen overvliegen. Zou hij een vooruitziende blik hebben gehad?
Het levensmotto van Victor Halberstadt ‘geluk komt eerst’ zou in de Tweede Wereldoorlog zijn leven redden.
Simone is Joods en vernoemd naar haar oom Simon Bacharach.
“Ga ik mee met mijn patiënten, vlucht ik of blijf ik?“
Voor mijn moeder Leontine was er geen geboortekaartje, maar als het er wel was geweest hadden er drie achternamen op kunnen staan. De achternaam die zij kreeg van haar eigen moeder, de achternaam van de mevrouw die haar inschreef bij de burgerlijke stand als haar dochter en de achternaam van de familie waar zij was ondergedoken.
‘We moeten maar alles doen, wat we kunnen.’
Dit schreef mijn tante Clara Joachimsthal toen zij Joodse vluchtelingen wilde helpen. Clara was psychologisch pedagoge en ook Joods, net als mijn opa Sal. Beiden probeerden ze te helpen, terwijl ze zelf ook gevaar liepen.
Spring ik wel of spring ik niet uit die trein? Of blijf ik bij mijn vader? Mart Spiro moest dit in een paar seconden beslissen.
“De hele oorlog dacht ik dat ik niet deugde en dat ik daarom niet was gewenst.”
De lucht van de Hollandsche Schouwburg is een mix van eten, zweet en angst. Een veel te kleine ruimte voor veel te veel Joden.
