Daniella's zoektocht naar wat er met haar opa is gebeurd en hoe hij Auschwitz heeft overleefd, geeft inzicht in de rollen van dader, slachtoffer, omstander en helper tijdens de Holocaust en in de gebeurtenissen uit haar eigen leven.

"Zeg opa, wat is dat nummer op je arm?
Hm.. dat is m’n telefoonnummer.
Nou, dat geloof ik niet..."

Het was zijn kampnummer van Auschwitz. Daar waar hij geen mens was. maar een nummer. Nummer 141826.
Hij kon er niet over praten. Ik voelde het altijd wel. Ik noemde dat de donderwolk. Ik vraag mij altijd af hoe dit heeft doorgewerkt op de volgende generaties, mijn ouders die net na de oorlog zijn geboren en ook op mijzelf.

Annette van der Kraan van het Tendercollege gaf de volgende evaluatie:
"Okay...hoe zal ik het zeggen zonder te veel superlatieven te gebruiken? In 1 woord : geweldig!!!!!"

Deze gastles is mede mogelijk gemaakt door de Hofstee Stichting en de Tobias en Nettie van Blankenstein Stichting.