Daar wil ik graag met leerlingen over praten. Twee jaar geleden was ik getuige van een heftige ruzie op straat. Opeens moest ik aan mijn grootvader denken: Jan Eikema. Ik ben naar hem vernoemd.

Mijn grootvader was predikant en predikte in de oorlog onder andere in Zaandam. Daar woonde hij met mijn zieke oma en zijn twee dochters. Voor de oorlog was hij fel tegen Hitler en zijn nationaal socialisme. En tegen uitsluiting van Joden. 'We zijn allemaal kinderen van één vader', zei hij altijd.

En zo kwam hij terecht in het verzet. Hij hielp boodschappen over te brengen voor onze regering in Engeland, die aan het begin van de oorlog was gevlucht.

Wanneer mijn tante Hanneke clandestien Engelse les krijgt bij haar lerares thuis, omdat haar school is gesloten is het al bijna 20.00 uur. Als 17-jarige neemt ze het niet zo nauw met de spertijd van de nazi's. Via steegjes probeert ze naar de pastorie te komen als ze opeens veel lawaai hoort. Ze ziet hoe haar Joodse klasgenootje Rebecca uit huis wordt gehaald. 'Raus, raus', mitkommen', hoort Hanneke, terwijl ze stiekem om de hoek van de steeg kijkt.

En dan neemt ook Hanneke een besluit. Zij gaat in het verzet. Ze is jong en wordt eerst getest. Kan ze het aan al die spanning? Langzamerhand worden de klussen steeds groter. Mijn tante Hanneke blijkt een groot talent en klimt op tot de assistent van Walraven van Hall, de bankier van het verzet. Wanneer de spoorwegstaking wordt uitgeroepen en grote bedragen naar al het spoorwegpersoneel moeten, fietst Hanneke zonder blikken of blozen met bijna 11 miljoen euro door Nederland.

Maar dan wordt Walraven van Hall verraden en neemt Hanneke in zijn kielzog mee. Samen gaan ze de gevangenis in, waar Hanneke hardhandig wordt verhoord...