Mijn grootvader David Meijer werkt als fagottist bij het beroemde Residentie Orkest in Den Haag en geeft les aan het Koninklijk Conservatorium. Hij is getrouwd met een niet-Joodse vrouw, mijn oma Elisabeth. Samen hebben ze een dochtertje, Chaija, mijn moeder.

Met het invullen van de beruchte ariërverklaring weet mijn opa David het al. Sinds de bezetting van de nazi's is de democratie verdwenen in Nederland. Hij wordt als Jood ontslagen. Nog even speelt hij in het Joodsch Symphonie Orkest, maar als snel wordt hij naar werkkamp Havelte gestuurd.

'Niet teruggaan', zegt mijn oma Elisabeth als mijn opa David met verlof is en hij duikt onder. Dat is maar goed ook, want ook Joden die gemengd gehuwd zijn, worden regelmatig opgepakt en gedeporteerd. En daar werken heel veel mensen aan mee. Dat is alles behalve rechtvaardig, vandaar dat ik politieman ben geworden.

'Zul je opa nooit vergeten', vraagt mijn overgrootvader Mozes aan mijn moeder Chaija. Likkend aan haar ijsje snapt Chaija niets van deze vraag middenin de oorlog. Mijn overgrootouders worden vermoord in Auschwitz.