Vijf vragen aan Baruch da Costa

In 'Vijf vragen aan' willen wij jou laten kennismaken met onze gastsprekers. Wat beweegt hen om hun verhaal te delen en wat zijn hun obstakels en bijzondere momenten die zij tegenkomen?


Baruch vertelt over de belevenissen van zijn opa. Hij woonde in Suriname, maar vertrok naar een gastgezin in Nederland om hier naar de middelbare school te gaan. Net voordat hij zou beginnen op de Koninklijke Militaire Academie (KMA) in Breda brak de oorlog uit. Zijn opa stond alleen als Joods geregistreerd in Suriname en hoopte zo de Duitsers te slim af te zijn. Helaas werd hij verraden door een van zijn gastouders, waardoor hij genoodzaakt was onder te duiken. Hij ging het verzet in en heeft de oorlog overleefd, maar zijn zus werd met haar gezin opgepakt en gedeporteerd naar Auschwitz. Baruch vertelt met trots zijn opa’s verhaal als gastspreker bij NA DE OORLOG.



Waarom wil jij jouw verhaal delen?

Na klarinetles ging ik vroeger altijd naar mijn opa toe. Ik had een erg goede band met hem, maar er werd niet over de oorlog gepraat. Desondanks voelde ik zijn intense verdriet, ook al werd het niet uitgesproken. Mijn opa was een trotse man; verdriet en pijn liet hij liever niet merken. Hij benadrukte alleen positieve dingen, de negatieve gebeurtenissen en herinneringen liet hij voor wat ze waren. Dit haakt meteen in op waarom ik dit verhaal juist wil vertellen. Ook al ziet iemand er nog zo goed uit en heeft hij een lach op zijn gezicht, achter dat masker kunnen pijnlijke gebeurtenissen schuilen. Ik vertel mijn opa’s verhaal, omdat ik de waarheid wil laten zien. Geen geromantiseerde versie, maar hoe het écht was.


Achter dat masker schuilen pijnlijke gebeurtenissen

Wat is voor jou de grootste uitdaging als gastspreker?

De grootste uitdaging is om leerlingen te laten inzien dat verhaaltjes niet alleen verhaaltjes zijn. De dingen die aan bod komen tijdens mijn gastles zijn echt gebeurd. Het is geen eng bedacht verhaal of een script voor een Hollywood film.


Welke ervaring als gastspreker zal jou altijd bijblijven?

Wanneer ik voor de klas sta en vertel dat ik Joods ben, zijn de reacties vaak wisselend. Een jongetje vroeg eens of hij mijn zakje met goud mocht zien. Elke Jood wordt toch geboren met een zakje goud om hun nek? Dat had hij gehoord van zijn oma. Het is op dat moment aan mij als gastspreker de taak om dit soort vooroordelen te tackelen en een open gesprek aan te gaan.


Het is geen eng bedacht verhaal of een script voor een Hollywood film

Wat heb je over jezelf geleerd tijdens het traject bij NA DE OORLOG?

Door mij te verdiepen in mijn opa’s verhaal, heb ik een exacte kijk gekregen op zijn leven in de jaren van de oorlog. Ik zie veel overeenkomsten tussen ons. Wanneer hij een bepaald doel voor ogen had, deed hij er alles aan om daarnaartoe te werken en week niet van zijn pad af.


Wat is het mooiste advies dat jij ooit hebt gekregen?

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Dat is het levensmotto waar ik elke dag zo goed mogelijk naar leef. Ik probeer mezelf te realiseren dat als ik op een bepaalde manier reageer op iemand, ik het op dezelfde manier, met dezelfde emotie terug kan verwachten.

Nieuwsbrief

© 2019 NA DE OORLOG